Sarah Jory werd geboren in Reading, een plaatsje in het Engelse Graafschap Berkshire. 

Al snel werd het fenomenale talent van haar onderkend. 
Toen Sarah vier jaar was, ontdekte haar vader haar grote interesse voor de muziek en kocht voor haar een lap‑steelgitaar. Sarah liet haar overige speelgoed voor wat het was, en bracht al haar tijd door met deze gitaar. Reeds een jaar later trad zij voor het eerst in het openbaar op, en beleefde haar eerste succesje.

Haar ouders stonden volledig achter haar en steunden haar van alle kanten. Op negenjarige leeftijd werd ze lid van een Band en ging hiermee op tournee door Engeland. Dit was zelfs in het land van de Beatles zo sensationeel dat radio BBC een hele uitzending aan haar wijdde.

Doch haar muzikale honger was hiermee niet gestild, Sarah wilde meer; ze ging zanglessen nemen en begeleidde zichzelf hierbij op steelgitaar. 
Kort daarna trad ze toe tot de zeer populaire band "Colorado Country". In 1981, op twaalfjarige leeftijd, nam ze reeds haar eerste album op; deze plaat heette "Sarah's Steel Line'.

 De plaat deed weinig in eigen land, maar Sarah trok de aandacht van Scott Dewitt, president van de Amerikaanse Steelgitaar Associatie. Hij nodigde haar uit om deel te nemen aan een grote Steelgitaarmeeting in St. Louis, USA. Sarah werd hiermee in één klap wereldwijd bekend; ze was toen nog maar dertien jaar.
Dit optreden in Amerika was de basis voor een ongelooflijke carrière. Ze werd een veelgevraagd studiomuzikant en deed vele optredens voor radio en televisie, zowel in haar thuisland Engeland, als daarbuiten. 

Ondertussen kwam haar tweede album op de markt, getiteld "Sarah On Steel" en kort daarna "Cross Country". Deze derde plaat geeft een goed overzicht van de kwaliteiten van dit jonge meisje.
Het is dan ook niet zo verwonderlijk dat ze op zestienjarige leeftijd van school ging, en haar weg zocht in de professionele muziekwereld. 
Haar vierde album verschijnt en heeft de toepasselijke titel "Sarah The way to Survive".

In 1988 richtte Sarah Jory haar eigen Band op.
De toenmalige bezetting bestond uit: Rosie Haywood op drums, Tony Kämpf op basgitaar en Steve Isherwood op sologitaar.
Met deze band gaat ze regelmatig "Het Kanaal" over om op te treden in o.a. België en Nederland en met veel succes.
Zo verscheen ze o.a. op het alom bekende "Floralia Festival" in het Brabantse Oosterhout.
Sedert die eerste keer is Sarah een regelmatig terugkerende, graag geziene gast op dit jaarlijkse festival.
Het leverde haar de bijnaam "The Floriala Flower of Oosterhout" op.

Ondertussen gaat ze tussen 1988 en 1990 drie keer naar Texas om daar in de Garland Studio's" CD's op te nemen.
Deze drie cd's worden uitgebracht op het Nederlandse Spark Label van Hitsound Records te Rotterdam.
Haar faam wordt groter en ze treed op in het voorprogramma van o.a. Mungo Jerry (1990), Glenn Campbell (1991), en Charley Pride (1992).
Verder doet ze shows samen met Phill Collins en Eric Clapton. 
Hierdoor bereikt ze een steeds breder publiek en krijgt steeds meer trouwe fans.

In 1991 wisselt Sarah van platenlabel en gaat van het Nederlandse Spark Label naar het grote Ierse Ritz Records. Er verschijnt spoedig een nieuwe CD, met opnieuw een veelzeggende titel; "New Horizons"
Hierop staan stukken van o.a. Vince Gill, Don Henley en Mary Chapin Carpenter.
Eveneens in 1991 staat de Sarah Jory Band voor het eerst in Duitsland op een groot festival in de buurt vanWilhelmshafen en wederom met veel succes.
Ze wordt direct gevraagd voor de editie '92 en staat datzelfde jaar ook weer op Floriala Oosterhout;  reeds voor de vierde keer

De lezers van het maandblad "Country Gazette'' verkiezen haar en haar band tot "European Country Act" van het jaar 1992. Deze onderscheiding zal haar zeven keer achter elkaar toekomen; een geweldige prestatie.
Sarah krijgt hiervoor tweemaal de zgn. "Gram Parsons Award" uitgereikt; een onderscheiding in het leven geroepen door het al eerder genoemde maandblad"Country Gazette''.
Dit beeldje wordt slechts bij hoge uitzondering uitgereikt aan niet Nederlandse artiesten en hiermee schaart Sarah zich aan de zijde van Garth Brooks en Emmylou Harris.

In 1993 verschijnen er twee compilatie CD's van eerder uitgebracht materiaal, n.l.:"The Early Years"  20 classic songs, "The Early Years, 20 steelgitaar favorites, gevolgd door nieuwe CD's:  "Web of love"  (1994), "Love with attitude"  (1995).

In Mei 1996 wordt ze uitgenodigd door de Duitse gitaarfabrikant "Musima".
Ze krijgt een speciaal met de hand vervaardigde gitaar uitgereikt; de zgn. "Nashville "Country Guitar''
De samenwerking die hierop volgt is zeer gunstig voor het imago van Sarah. Ze is zeer regelmatig te horen en te zien via vele Europese radio- en televisie stations. 
Met haar Band, die heden ten dage bestaat uit vijf uitstekende muzikanten, zorgt Sarah overal waar ze komt voor uitverkochte zalen.

Er zijn vele plannen voor de toekomst. Zojuist is er een nieuwe CD verschenen getiteld "Kiss my innocencence". Weliswaar niet op het Ritz Label, maar er zijn vergevorderde onderhandelingen met grote platenlabels gaande. 

Verder is er een "live" video opgenomen in Londen en deze is in een beperkte oplage verkrijgbaar.
Er zijn voorbereidingen gaande voor een grote tournee door Amerika en natuurlijk zal men de Sarah Jory Band weer op vele Europese Festivals tegenkomen.
Haar internationale Fanclub groeit gestaag en zij heeft sinds kort een eigen Hotline, een telefoonnummer waarop de laatste nieuwtjes te horen zijn. 

Toch is Sarah, ondanks alle successen, een bescheiden jonge vrouw gebleven, die altijd tijd heeft voor haar vele trouwe fans.

In 2006 werd Sarah gevraagd om de legendarische Van Morrison te begeleiden op zijn nieuwe wereldtournee.
Sarah speelde pedal steel guitar, dobro, mandolin, banjo and slide tijdens deze tour.
In november (2006) verhuisde de tour naar Canada en de USA in november waar ze aan aantal gezamenlijke optredens deden met the Rolling Stones.
Tot 2009 heeft ze getourd met deze band.